Introduction.

Laatst kwam ik deze chillaxende dude tegen, ergens rondom de Biltstraat. Als je een kat als deze ziet, denk je dan ook niet, damn. Was ik maar een kat. Vast en zeker wel, en als je dat niet denkt onderdruk je enkel je opgekropte innerlijke gevoelens, emotieloze vlegel.  

Katten behoren immers zonder twijfel tot de geweldigste wezens op onze aarde. Kijk nou ter vergelijking eens naar zo'n schreeuwend banaal dier als een hond of een paard. Neem de niet noemenswaardig intrigerende kenmerken van beiden goed op in je hoofd. En denk -nu- aan een slapende kat. Boem - wow. Mensen, wat een verschil.

Die pluizige, snorfietsende viervoeters houden ons voor de gek. We wanen ons intelligenter en meer ontwikkeld, maar wie worden er nou tot in den uitersten vertroeteld, en ontspringen zodoende de dans der inspanning? Juist.

Hermes schudde zijn hoofd, en deed de capuchon van zijn vest omhoog.
“Je kan het niet zo simpel maken. Alles wat ik de laatste dagen heb gevoeld is echt niet simpelweg te verklaren als gevolg van een al dan niet eerste liefde. Alsof alleen de kwalificatie ‘eerste’ alles zou veranderen. Zo werkt die shit niet.”
Simon keek hem aan met een blik alsof hij dit argument moeiteloos kon weerleggen, maar hemzelf hiervan uit respect weerhield.
“Je kan gewoon niet alles verklaren, snap je?” ging Hermes verder. “Sommige dingen zijn bestemd om onbereikbaar te zijn voor ons. En misschien is dat wel okay.”
Simon besloot om nu toch maar te spreken, al was het slechts uit belang van zijn argumentatie.
“Ik zeg alleen maar dat het een breed erkende term is.”
Hermes zei niets en staarde hem lang aan.
“Simon, je bent een fucking kat. Wat weet je hier sowieso van?”
“Nou niet bijdehand gaan doen, hè.”

(Uit een oud verhaal van mij.)

Dit nummer gaat over katten. Okay, niet. Maar het is wel de shit, snitch.

HEARTSREVOLUTION - Ultraviolence (Dubka Remix) (MP3)

Dat was het weer. 

Doei~